Magia staroci

Mam sentyment do staroci. Uwielbiam stare gry (Red Alert!), konsole (pegazus!), muzykę (8 bit!) i całą masę innych. Co jakiś czas nachodzi mnie na takie wspominanie starych, dobrych, beztroskich czasów pogrywania przez pare godzin dziennie w Contrę na Pegazusie (pamięta to wogóle ktoś?:)). Zawsze na te okazje przypomina mi się kilka śmiesznych scen (włącznie z zesraniem się w gacie brata kolegi, który to brat nie chciał iść do kibla bo by mu kolejka grania przepadła) jak i pare mniej przyjemnych – jak na przykład szlabany za “trochę” przydługie granie.

Jakiś czas temu trafiłem też na stronę 8 bit peoples [1] . Właściwie to jest to ogromny zbiór produkcji artystów zajaranych klasycznymi grami, którzy tworzą muzykę w konwencji 8 bitów. Przesłuchałem już kilka płyt i niektóre kawałki są po prostu genialne. Szczególnie polecam płytę Random – Bad Joke EP. Ta muzyka ma coś w sobie, to chyba z sentymentu do czasów kiedy słyszałem jej najwięcej Założyłem nawet temat na forum gamedev [2] – okazało się, że nie tylko ja lubie takie retrospekcje

Pisałem też kiedyś na blogu o Dune – prekursorze gatunku rts a konkretnie serii Red Alert. O samym Red Alert jeszcze z pewnoscią ukaże się osobny wpis. Też macie takie “chwile zadumy” i wracacie do przeszłości wyciągając Amigę czy też Commodore z szafy?

Baj de łej: wiecie, że na bazarku w moim mieście (Siedlce) są jeszcze kartdridże do Pegazusa? Serio!

I na koniec programistyczny żart z basza [3]:

< maf >w tym roku zlot programistów delphi się nie odbył
< maf >jeden zachorował a drugi powiedział że sam nie jedzie

ps. Czy przypadkiem nie nadużywam nawiasów?

[1] 8 bit peoples
[2] Temat na warsztacie o muzyczkach 8 bit
[3] Bash